خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این متن شعری از مولانا است که بر اهمیت تلاش، همت، استفاده از فرصتها و امیدواری تأکید دارد. شاعر اشاره میکند که موفقیت با پشتکار و اراده به دست میآید و فرصتها زودگذر هستند. همچنین، او به گذرا بودن قدرت و ثروت و رسیدن رحمت الهی به انسانهای نیازمند اشاره میکند. در پایان، شاعر بر ارزش سفر و غربت در رسیدن به مقصود تأکید میورزد.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در متن برای درک و ارتباط بهتر، به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با مضامین تلاش، فرصتسوزی و امیدواری ارتباط برقرار کنند.
شماره ۲۵۲ - هرکه زاین وادی به کوی بخت و دولت می رسد
هرکه زاین وادی به کوی بخت و دولت می رسد
از ره و رسم قدم داریّ و همّت می رسد ۱
فرصت صحبت مکن فوت از پیِ مقصود خویش
حالیا خوش بگذران کآن هم به فرصت می رسد ۲
از خروش کوس شاهان این نوا آید به گوش
کاین سرا هر پادشاهی را به نوبت می رسد ۳
آخر ای سرگشتهٔ وادیّ هجران بیش ازاین
تشنه لب منشین که دریاهای رحمت می رسد ۴
از ره غربت خیالی عاقبت جایی رسید
هرکه جایی می رسد از راه غربت می رسد ۵
از ره و رسم قدم داریّ و همّت می رسد ۱
فرصت صحبت مکن فوت از پیِ مقصود خویش
حالیا خوش بگذران کآن هم به فرصت می رسد ۲
از خروش کوس شاهان این نوا آید به گوش
کاین سرا هر پادشاهی را به نوبت می رسد ۳
آخر ای سرگشتهٔ وادیّ هجران بیش ازاین
تشنه لب منشین که دریاهای رحمت می رسد ۴
از ره غربت خیالی عاقبت جایی رسید
هرکه جایی می رسد از راه غربت می رسد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۱ - هرکجا خطّ تو عرض نافهٔ چینی کند
گوهر بعدی:شماره ۲۵۳ - هرکه سر در قدمِ مردم مقبل ننهاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.