شماره ۲۲۵ - گهی به پای تو جانم سرِ نیاز کشید

گهی به پای تو جانم سرِ نیاز کشید
که دست از هوس کار غیر باز کشید ۱

دلم ز شیوهٔ چشمت ندید مردمی ئی
به غیر از این که نیازی نمود و ناز کشید ۲

متاع قلب مرا زآن نفس رواجی نیست
که سوز عشق تو در بوتهٔ گداز کشید ۳

غرض زیارت سر منزل حقیقت بود
ریاضتی که دلم در ره مجاز کشید ۴

خموش باش خیالیّ و قصّه کوته کن
که از فسانهٔ زلفش سخن دراز کشید ۵