خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق و وابستگی به معشوق سخن میگوید. او از نیاز به بخشش و توجه معشوق، فداکاری در راه عشق، و امید به وصال سخن میگوید. همچنین، اشارهای به مفاهیم عرفانی مانند وابستگی به خدا و رهایی از تعلقات دنیوی دارد.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۲۰۲ - کسی چو نیست که پیش تو عذر ما خواهد
کسی چو نیست که پیش تو عذر ما خواهد
تو در گذار که عذر تو را خدا خواهد ۱
لبت خرید به بوسی مرا و جان طلبید
ضرور هر که خَرَد بنده آشنا خواهد ۲
اگر چه هرچه ز من خواست می برد چشمت
هنوز تا دل بی رحم تو چه ها خواهد ۳
به باد صبح بگو تا نسیم زلف تو را
به طالبی برساند که از هوا خواهد ۴
کسی به کوی محبّت قدم تواند زد
که دست از همه وا دارد و تو را خواهد ۵
بدین امید خیالی ملازم همه جاست
که جان دهد به هوای تو هرکجا خواهد ۶
تو در گذار که عذر تو را خدا خواهد ۱
لبت خرید به بوسی مرا و جان طلبید
ضرور هر که خَرَد بنده آشنا خواهد ۲
اگر چه هرچه ز من خواست می برد چشمت
هنوز تا دل بی رحم تو چه ها خواهد ۳
به باد صبح بگو تا نسیم زلف تو را
به طالبی برساند که از هوا خواهد ۴
کسی به کوی محبّت قدم تواند زد
که دست از همه وا دارد و تو را خواهد ۵
بدین امید خیالی ملازم همه جاست
که جان دهد به هوای تو هرکجا خواهد ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۱ - کس نیست که کار ما برآرد
گوهر بعدی:شماره ۲۰۳ - کسی را که رویت هوس می کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.