خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر به زیبایی و جمال شخصی اشاره دارد که دارای منصب دولتی است و از مروت و نیکی برخوردار است. شاعر تأکید می‌کند که زیبایی این شخص بی‌نظیر است و حتی خورشید نیز در برابر آن ذره‌ای بیش نیست. همچنین، شعر به موضوعاتی مانند عشق، تقدیر، فقر و همت می‌پردازد و از خواننده می‌خواهد تا در قضاوت دیگران عجله نکند.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اشارات شعر نیاز به درک عمیق‌تری از زندگی و تجربیات انسانی دارد.
شماره ۱۹۴ - صاحب روی نکو منصب دولت دارد
صاحب روی نکو منصب دولت دارد
خاصّه خوبی که نشانی ز مروّت دارد ۱
این همه لطف که در ناصیهٔ خورشید است
ذرّه یی نیست ز حسنی که جمالت دارد ۲
گر کسی پیش بتی سجده کند عیب مکن
تو چه دانی که در این سجده چه نیّت دارد ۳
دولت فقر که دیباچهٔ شاهنشاهی ست
بی دلی راست مسلّم که غنیمت دارد ۴
گرچه در خورد نثار تو خیالی را هیچ
نیست در دست، غمی نیست چو همّت دارد ۵
خاصّه خوبی که نشانی ز مروّت دارد ۱
این همه لطف که در ناصیهٔ خورشید است
ذرّه یی نیست ز حسنی که جمالت دارد ۲
گر کسی پیش بتی سجده کند عیب مکن
تو چه دانی که در این سجده چه نیّت دارد ۳
دولت فقر که دیباچهٔ شاهنشاهی ست
بی دلی راست مسلّم که غنیمت دارد ۴
گرچه در خورد نثار تو خیالی را هیچ
نیست در دست، غمی نیست چو همّت دارد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۳ - شبی کآن ماه با ما خوش برآید
گوهر بعدی:شماره ۱۹۵ - ز بس کز گریه چشم من به خونِ ناب می سازد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
