شماره ۱۸۴ - ز بهر غارت جان عشق لشکر اندازد

ز بهر غارت جان عشق لشکر اندازد
به هر دیار که رو آورد براندازد ۱

گهی که چشم تو فرمان دهد به خون ریزی
نخست تیغ تو از ذوق آن سراندازد ۲

میان ما و غمت محرمی ست لیک رقیب
بر آن سر است که ما را به هم دراندازد ۳

مرا ز پای در انداخت دست محنت تو
هزار بار برآنم که دیگر اندازد ۴

کمان کین مکش ای فتنه جو که نزدیک است
که مرغ روح ز سهم بلا پر اندازد ۵

اگر حدیث خیالی به حشرگاه رسد
ز عشق ولوله در صفّ محشر اندازد ۶