خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و اخلاقی، به زیبایی‌های معشوق و تأثیرات عشق و نگاه او بر شاعر می‌پردازد. همچنین، نکوهش ناصح نادان و تأثیر غمزه‌های معشوق بر دل شاعر از دیگر مضامین آن است.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، برخی از مفاهیم مانند ملامت و ندامت ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۱۸۲ - راستی را شیوه یی کآن سرو قامت می کند
راستی را شیوه یی کآن سرو قامت می کند
گر به قصد سرکشی نبوَد قیامت می کند ۱
دوش فکر ماه می کردم که جانان رخ نمود
روشنم شد این که اظهار کرامت می کند ۲
ناصح ما از هنر بویی ندارد غیر از این
کاو به چندین عیب خود ما را ملامت می کند ۳
دل به یاد غمزه اش پیوسته بیمار از چه روست
زآن قد و قامت چو کسب استقامت می کند ۴
ای خیالی گریه افزون کن که فردا پیش دوست
بی دلان را آب رو اشک ندامت می کند ۵
گر به قصد سرکشی نبوَد قیامت می کند ۱
دوش فکر ماه می کردم که جانان رخ نمود
روشنم شد این که اظهار کرامت می کند ۲
ناصح ما از هنر بویی ندارد غیر از این
کاو به چندین عیب خود ما را ملامت می کند ۳
دل به یاد غمزه اش پیوسته بیمار از چه روست
زآن قد و قامت چو کسب استقامت می کند ۴
ای خیالی گریه افزون کن که فردا پیش دوست
بی دلان را آب رو اشک ندامت می کند ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۱ - دوش می گفتم که ماه این دلفروزی از که دید
گوهر بعدی:شماره ۱۸۳ - روی تو طعنه بر گُل سیراب می زند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
