خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن از سعدی، شاعر بزرگ فارسی، بیانگر ارزش دوستی و صحبت با دوستان است و جهل را عامل دوری از این موهبت می‌داند. همچنین، به انتقاد از خودبینی و عدم توجه به دیگران می‌پردازد و با استفاده از استعاره‌های زیبا، به توصیف وضعیت جسمانی و روحانی انسان می‌پردازد.
این متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم انتزاعی ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۶۰۵ - سروقدی میان انجمنی
سروقدی میان انجمنی
به که هفتاد سرو در چمنی ۱
جهل باشد فراق صحبت دوست
به تماشای لاله و سمنی ۲
ای که هرگز ندیده‌ای به جمال
جز در آیینه مثل خویشتنی ۳
تو که همتای خویشتن بینی
لاجرم ننگری به مثل منی ۴
در دهانت سخن نمی‌گویم
که نگنجد در آن دهن سخنی ۵
بدنت در میان پیرهنت
همچو روحیست رفته در بدنی ۶
وآن که بیند برهنه اندامت
گوید این پرگل است پیرهنی ۷
با وجودت خطا بود که نظر
به ختایی کنند یا ختنی ۸
باد اگر بر من اوفتد ببرد
که نمانده‌ست زیر جامه تنی ۹
چاره بیچارگی بود سعدی
چون ندانند چاره‌ای و فنی ۱۰
به که هفتاد سرو در چمنی ۱
جهل باشد فراق صحبت دوست
به تماشای لاله و سمنی ۲
ای که هرگز ندیده‌ای به جمال
جز در آیینه مثل خویشتنی ۳
تو که همتای خویشتن بینی
لاجرم ننگری به مثل منی ۴
در دهانت سخن نمی‌گویم
که نگنجد در آن دهن سخنی ۵
بدنت در میان پیرهنت
همچو روحیست رفته در بدنی ۶
وآن که بیند برهنه اندامت
گوید این پرگل است پیرهنی ۷
با وجودت خطا بود که نظر
به ختایی کنند یا ختنی ۸
باد اگر بر من اوفتد ببرد
که نمانده‌ست زیر جامه تنی ۹
چاره بیچارگی بود سعدی
چون ندانند چاره‌ای و فنی ۱۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۰۴ - زنده بی دوست خفته در وطنی
گوهر بعدی:غزل ۶۰۶ - کس نگذشت در دلم تا تو به خاطر منی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
