خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ، بیانگر درد و غم عاشقانه و ناامیدی از عشق است. شاعر از رنج‌های دل و بی‌توجهی معشوق می‌گوید و اشاره می‌کند که حتی در رنج نیز تسکینی موقت وجود دارد. همچنین، او از رقیب و ناامیدی از رسیدن به معشوق سخن می‌گوید و در نهایت به زیبایی‌های گذرا و لحظات خوش زندگی اشاره می‌کند.
محتوا شامل مضامین عاشقانه‌ی پیچیده و ناامیدی است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم فلسفی و عرفانی موجود در شعر نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۷۴ - دل نه جز غصّه محرمی دارد
دل نه جز غصّه محرمی دارد
نه به جز ناله همدمی دارد ۱
دهنت تازه کرد ریش دلم
گرچه در حقه مرهمی دارد ۲
تو نه آنی که گر بمیرم من
از غم من تو را غمی دارد ۳
چه نهان دارم ای رقیب از تو
که به تو هرگزم نمی دارد ۴
بازم آواز نی ببرد از هوش
وقت نی خوش که خوش دمی دارد ۵
تا خیالی به ترک عالم گفت
به سر خویش عالمی دارد ۶
نه به جز ناله همدمی دارد ۱
دهنت تازه کرد ریش دلم
گرچه در حقه مرهمی دارد ۲
تو نه آنی که گر بمیرم من
از غم من تو را غمی دارد ۳
چه نهان دارم ای رقیب از تو
که به تو هرگزم نمی دارد ۴
بازم آواز نی ببرد از هوش
وقت نی خوش که خوش دمی دارد ۵
تا خیالی به ترک عالم گفت
به سر خویش عالمی دارد ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۳ - دل به رویت هوس صحبت جانی دارد
گوهر بعدی:شماره ۱۷۵ - دل به یاد لب لعلت سخن از نوش نکرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
