شماره ۱۶۷ - در ازل مهر تو با جان رقم غم می زد

در ازل مهر تو با جان رقم غم می زد
دل آشفته ز سودای خطت دم می زد ۱

وقت ما را که تمنّای رخت خوش می داشت
باز سودای سر زلف تو برهم می زد ۲

تا عَلَم برکشد از عالم جان فتنهٔ عشق
سروِ قدّت علَم فتنه به عالم می زد ۳

پیش از آن روز که جان دم زند از شهر وجود
خویشتن را سپه عشق برآدم می زد ۴

هندویِ زلف تو دیشب ز خیالی به ستم
دل همی برد به صد شعبده و خم می زد ۵