شماره ۱۵۳ - تو را به جز سخن اندر دهن نمی گنجد

تو را به جز سخن اندر دهن نمی گنجد
سخن همین شد و دیگر سخن نمی گنجد ۱

کمال شوق دهان تو غنچه را در دل
به غایتی ست که در خویشتن نمی گنجد ۲

نمی کنم گله ز آن لب به کام و ناکامی
چرا که این سخنم در دهن نمی گنجد ۳

به اهل میکده زاهد دم از عقیده مزن
که در مسالک ما مکر و فن نمی گنجد ۴

خیالیا کمِ خود گیر تا نظر یابی
که در طریق ادب ما و من نمی گنجد ۵