شماره ۷۱ - کجا روم که مرا جز درت پناهی نیست

کجا روم که مرا جز درت پناهی نیست
به جز عنایت تو هیچ عذرخواهی نیست ۱

سرم فدای رهت باد تا نگویندت
که در طریقهٔ عشق تو سر به راهی نیست ۲

دلا ز باده پرستی خجل مشو کاین جرم
خطای ماست وگرنه تو را گناهی نیست ۳

سریر سلطنت او را مسلّم است ای دل
که غیر مسند تجرید تکیه گاهی نیست ۴

دلِ خیالیِ آشفته را که ناپیداست
در این که زلف تو برده ست اشتباهی نیست ۵