خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به ستایش معشوق و قدرت تقدیر و تدبیر او می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که همه چیز در دستان معشوق است و بهبودی و سعادت او به اراده معشوق بستگی دارد. همچنین، او از عشق و وفا سخن می‌گوید و معشوق را به عنوان منبع آرامش و زیبایی جهان توصیف می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای افراد زیر 16 سال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۳ - ای که همه کار ما راست به تدبیر توست
ای که همه کار ما راست به تدبیر توست
غایت بهبود ماست هرچه به تقدیر توست ۱
ما ز جهان غافلیم ورنه در او هر طرف
شهرت دلجوی تو حسن جهانگیر توست ۲
مایهٔ گنج وفا جان خراب من است
چارهٔ مجنون عشق زلف چو زنجیر توست ۳
ای که هوس می بری بندگیِ دوست را
مانع این سلطنت غایت تقصیر توست ۴
یاز کرامت ملاف یا چو خیالی به صدق
پیروِ بخت جوان باش که او پیر توست ۵
غایت بهبود ماست هرچه به تقدیر توست ۱
ما ز جهان غافلیم ورنه در او هر طرف
شهرت دلجوی تو حسن جهانگیر توست ۲
مایهٔ گنج وفا جان خراب من است
چارهٔ مجنون عشق زلف چو زنجیر توست ۳
ای که هوس می بری بندگیِ دوست را
مانع این سلطنت غایت تقصیر توست ۴
یاز کرامت ملاف یا چو خیالی به صدق
پیروِ بخت جوان باش که او پیر توست ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲ - اگر گویی که حسن از رویِ من خاست
گوهر بعدی:شماره ۳۴ - باد بر زلف تو بگذشت که عنبر بوی است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
