خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری است که از زیبایی‌های طبیعت و عناصری مانند لاله و زاغ صحبت می‌کند، اما با لحنی حسرت‌آمیز از تغییر و زوال این زیبایی‌ها می‌گوید. همچنین، به زیبایی چهره و لب‌های معشوق اشاره می‌کند که تحت تأثیر گذر زمان قرار گرفته‌اند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی درباره گذر زمان و زوال زیبایی‌هاست که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد.
شماره ۲۵ - افسوس که اطراف رخت خا[ر] گرفت
افسوس که اطراف رخت خا[ر] گرفت
زاغ آمد و لاله را به منقار گرفت ۱
سیماب زنخدان تو آورد غمباد
شنگرف لب لعل تو زنگار گرفت ۲
زاغ آمد و لاله را به منقار گرفت ۱
سیماب زنخدان تو آورد غمباد
شنگرف لب لعل تو زنگار گرفت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴ - آن کس که هزار عالم از رنگ نگاشت
گوهر بعدی:شماره ۲۶ - آوازهٔ آواز تو در خلق گرفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
