خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن بیان می‌کند که با دست خالی و بدون امکانات، نمی‌توان به افراد نیازمند کمک کرد. همچنین، از بی‌توجهی دیگران به خودش گلایه می‌کند و می‌پرسد که با او چه رفتاری شده است. او خود را فردی بی‌اهمیت و بدون حمایت می‌داند.
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و اجتماعی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، لحن غمگین و ناامیدانه‌ی شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.
شماره ۲۶ - با دست تهی پرهوسان را چه دهند
با دست تهی پرهوسان را چه دهند
پیداست که بی دسترسان را چه دهند ۱
گویند مرا که با تو دلدار چه کرد
من هیچ کسم هیچ کسان را چه دهند ۲
پیداست که بی دسترسان را چه دهند ۱
گویند مرا که با تو دلدار چه کرد
من هیچ کسم هیچ کسان را چه دهند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵ - آدم که همی زد دم بی درمانی
گوهر بعدی:شماره ۲۷ - از دست اجل جان نبرد زاینده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
