خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر بیان می‌کند که در میکده تنها می‌توان به می وضو کرد و نامی که زشت شده را نمی‌توان دوباره نیکو کرد. او افسوس می‌خورد که پردهٔ مستوری آنها آنقدر پاره شده که دیگر قابل رفو نیست.
این شعر دارای مفاهیم عمیق و انتزاعی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مکان‌هایی مانند میکده و مفاهیمی مانند زشتی و نیکویی نام، نیاز به درک و تجربهٔ بیشتری دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.
شماره ۸ - در میکده جز به می وضو نتوان کرد
در میکده جز به می وضو نتوان کرد
و آن نام که زشت شد نکو نتوان کرد ۱
افسوس که این پردهٔ مستوری ما
از بس که دریده شد رفو نتوان کرد ۲
و آن نام که زشت شد نکو نتوان کرد ۱
افسوس که این پردهٔ مستوری ما
از بس که دریده شد رفو نتوان کرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷ - پیری زخرابات برون آمد مست
گوهر بعدی:شماره ۹ - ما جامه نمازی به لب خُم کردیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
