خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در حالی که از خستگی به خواب رفته بود، در خواب معشوقه‌اش را مانند ماه دید. معشوقه با لحنی شیرین و عتاب‌آمیز به او گفت که در خواب است و از این که عشقش واقعی نبوده، ابراز شرمندگی کرد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عاطفی است که برای درک عمیق‌تر، به بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از صنایع ادبی و زبان شعر کلاسیک ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
شماره ۶۵ - دوش از سر خستگی مرا خواب ربود
دوش از سر خستگی مرا خواب ربود
ناگه صنمم خیال چون ماه نمود ۱
خوش خوش به عتاب گفت در خواب شدی
شرمت بادا که عشق تو هیچ نبود ۲
ناگه صنمم خیال چون ماه نمود ۱
خوش خوش به عتاب گفت در خواب شدی
شرمت بادا که عشق تو هیچ نبود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۴ - از کار برفته چونک با کار شوی
گوهر بعدی:شماره ۶۶ - جا[ئ]ت سلیمان یوم العرض قبّرةٌ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
