خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به دوری از معشوق (مولای) است. شاعر از زندگی با لولای (معشوق) به عنوان شیرین‌ترین زندگی یاد می‌کند و از دوری او ابراز ناراحتی می‌کند. این دوری باعث شده تا غم و شادی او یکی شود و زندگی‌اش تباه گردد. در نهایت، شاعر از مردم می‌پرسد که چه درمانی برای این درد وجود دارد.
متن دارای مضامین عاشقانه عمیق و احساساتی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات ادبی و کهن ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد.
شماره ۲۶ - ما اطیب عیشی معه لولایی
ما اطیب عیشی معه لولایی
لولای لما حجبت عن مولایی ۱
حزنی فرحی و قتلتی احیایی
ما اصنع یا قوم دوایی دایی ۲
لولای لما حجبت عن مولایی ۱
حزنی فرحی و قتلتی احیایی
ما اصنع یا قوم دوایی دایی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵ - افسوس که خلق سخت کوته نظرند
گوهر بعدی:شماره ۲۷ - جانا غم تو زهر چه گویی بتر است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
