غزل ۵۴۳ - ای برق اگر به گوشه آن بام بگذری

ای برق اگر به گوشه آن بام بگذری
آنجا که باد زهره ندارد خبر بری ۱

ای مرغ اگر پری به سر کوی آن صنم
پیغام دوستان برسانی بدان پری ۲

آن مشتری خصال گر از ما حکایتی
پرسد جواب ده که به جانند مشتری ۳

گو تشنگان بادیه را جان به لب رسید
تو خفته در کجاوه به خواب خوش اندری ۴

ای ماهروی حاضر غایب که پیش دل
یک روز نگذرد که تو صد بار نگذری ۵

دانی چه می‌رود به سر ما ز دست تو
تا خود به پای خویش بیایی و بنگری ۶

بازآی کز صبوری و دوری بسوختیم
ای غایب از نظر که به معنی برابری ۷

یا دل به ما دهی چو دل ما به دست توست
یا مهر خویشتن ز دل ما به در بری ۸

تا خود برون پرده حکایت کجا رسد
چون از درون پرده چنین پرده می‌دری ۹

سعدی تو کیستی که دم دوستی زنی
دعوی بندگی کن و اقرار چاکری ۱۰