خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات به ناتوانی و درماندگی در برابر عشق اشاره می‌کند و از بی‌اختیاری و تسلیم در برابر آن سخن می‌گوید. او با استفاده از استعاره‌هایی مانند «ذرّهٔ سایهٔ محض» در برابر «آفتاب»، ناتوانی انسان در برابر عشق را به تصویر می‌کشد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این ابیات نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۶ - در عشق دل خراب چتواند کرد
در عشق دل خراب چتواند کرد
بی خویشتنی صواب چتواند کرد ۱
انصاف بده که ذرّهٔ سایهٔ محض
در پرتو آفتاب چتواند کرد ۲
بی خویشتنی صواب چتواند کرد ۱
انصاف بده که ذرّهٔ سایهٔ محض
در پرتو آفتاب چتواند کرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵ - هر بازو را زور کمان تو کجاست
گوهر بعدی:شماره ۷ - ای دل به سری پر زهوس چتوان کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
