خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر بیان می‌کند که نگاه او به معشوق از روی شهوت نیست، بلکه به دلیل لطف الهی است که در دیدار معشوق متجلی می‌شود. او معشوق را آینه‌ای از لطف خدا می‌داند و نگاهش به معشوق، در واقع نگاه به لطف خداست.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم عمیق عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۱۴ - در تو که بدیدهٔ صفا می نگریم
در تو که بدیدهٔ صفا می نگریم
نی از پی شهوت و هوا می نگریم ۱
دیدار خوشت آینهٔ لطف خداست
ما در تو بدان لطف خدا می نگریم ۲
نی از پی شهوت و هوا می نگریم ۱
دیدار خوشت آینهٔ لطف خداست
ما در تو بدان لطف خدا می نگریم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۳ - هر صاحب دل که او نه صاحب نظر است
گوهر بعدی:شماره ۱۱۵ - چون آتش شهوت آبرویت را برد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
