خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر بهار را به عمر انسان تشبیه می‌کند و اشاره می‌کند که عمر کوتاه است و روزی خزان (پیری) فرا می‌رسد. همچنین، از غرور فرد انتقاد می‌کند که ممکن است باعث شود خزان (مشکلات) زندگی او را تحت تأثیر قرار دهد.

مفاهیم فلسفی و انتقادی این شعر برای درک و تجربه نوجوانان و بزرگسالان مناسب است و ممکن است برای کودکان پیچیده باشد.

مشاهده کامل

شماره ۷۵ - عمر تو بهار تازه را می ماند

عمر تو بهار تازه را می ماند
روزی دو سه بر سر تو گل افشاند ۱

تو معذوری از آنک بس مغروری
تا باد خزان شاخ تو در جنباند ۲
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) قالب: رباعی تعداد ابیات: ۲ ۳۴۲
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۴ - ای کاش بدانمی که من کیستمی
گوهر بعدی:شماره ۷۶ - سیرم زحیات محنت آکندهٔ خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.