خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر با فروتنی بیان میکند که شایستهی حضور در محضر معشوق نیست، اما لطف و کرم معشوق، عاشقان را پرورش میدهد. سپس حال خود را به مورچهای تشبیه میکند که پای ملخی را نزد سلیمان آورد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن نیاز به شناخت ادبیات کلاسیک و تمثیلهای عرفانی دارد. بنابراین برای کودکان مناسب نیست و بیشتر مورد توجه نوجوانان و بزرگسالان قرار میگیرد.
شماره ۴۵ - جان گرچه که نیست حضرتت را درخورد
جان گرچه که نیست حضرتت را درخورد
دام کرمت شیفتگان را پرورد ۱
حال من و تو قصّهٔ آن مورچه ای است
کاو پای ملخ نزد سلیمان آورد ۲
دام کرمت شیفتگان را پرورد ۱
حال من و تو قصّهٔ آن مورچه ای است
کاو پای ملخ نزد سلیمان آورد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۴ - از مهر تو بر پای دلم قَید شدَه
گوهر بعدی:شماره ۴۶ - ثابت قدمان راه صحبت پیوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.