خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات از دردهای درونی و رنج‌های روحی سخن می‌گوید و بیان می‌کند که اگر فردی قادر به درمان درد خود نیست، نباید بر دل‌های دیگران نیز درد و رنج اضافه کند. همچنین اشاره می‌کند که اگر کسی از تو رویگردان شود، به دلیل رفتار نادرست توست.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در این ابیات برای درک و تجربه نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد حاصل می‌شود.
شماره ۲۱ - ناجسته دوای درد خویش ار مردی
ناجسته دوای درد خویش ار مردی
داغی چه نهی بر دل صاحب دردی ۱
جان از بر تو چو گرد برخیزد به
زان کز تو نشیند به دلی برگردی ۲
داغی چه نهی بر دل صاحب دردی ۱
جان از بر تو چو گرد برخیزد به
زان کز تو نشیند به دلی برگردی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰ - در دیدهٔ خود اگر نکوهیده شوی
گوهر بعدی:شماره ۲۲ - هرگز نبود که در دلم جان نشوی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
