خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر بیان می‌کند که خداوند با وجود همراهی قدرت و علمش با انسان‌ها، ذاتاً از همه مخلوقات جدا و منحصربه‌فرد است. او اشاره می‌کند که برای نشان دادن حق، ابتدا باید خود را نشان داد، چرا که خداوند به‌خودی‌خود آشکار است.
مفاهیم عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تحلیل، به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
شماره ۹ - هر چند به قدرت و به علم او با ماست
هر چند به قدرت و به علم او با ماست
دانم که به ذات از همهٔ خلق جداست ۱
خواهی که تو حق را به سخن بنُمایی
خود را بنمای گر نه او خود پیداست ۲
دانم که به ذات از همهٔ خلق جداست ۱
خواهی که تو حق را به سخن بنُمایی
خود را بنمای گر نه او خود پیداست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸ - این علم حقیقتی به جز حرفی نیست
گوهر بعدی:شماره ۱۰ - نقاش ازل چو نقش ما انشا کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
