خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
در این متن، گوینده با گل گفت‌وگو می‌کند و از او می‌پرسد که چرا با وجود داشتن عزیزان (گل‌ها)، خارها را زیر پا دارد. گل پاسخ می‌دهد که گوینده او را تنها به رنگ و بو می‌شناسد و در واقع، خواری او ناشی از پندار خودش است.
متن دارای مفاهیم فلسفی و انتزاعی است که ممکن است برای کودکان زیر 12 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۹۲ - با گل گفتم قدر عزیزان داری
با گل گفتم قدر عزیزان داری
چون خار چرا زیر قدمها داری ۱
گل گفت مرا به رنگ و بو پنداری است
من خوار زپندار خودم پنداری ۲
چون خار چرا زیر قدمها داری ۱
گل گفت مرا به رنگ و بو پنداری است
من خوار زپندار خودم پنداری ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۱ - ای من زتو در هر دهنی، نیک است این
گوهر بعدی:شماره ۲۹۳ - با من بت من هیچ نکو عهد نشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
