خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از یاری ناکام و بی‌وفا شکایت می‌کند که نه تنها به فرمانش نبوده، بلکه دردش را نیز درمان نکرده است. وقتی از او می‌پرسد که آیا سرِ ما (وفاداری) داری، پاسخ مثبت می‌دهد اما در عمل هیچ‌گاه آن را نشان نداده است.
این شعر دارای مفاهیم عاطفی عمیق و ناامیدی از رابطه است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و ممکن است مناسب نباشد. همچنین، نیاز به درک نسبی از ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۲۸۲ - یاری که نشد مرا به فرمان همه عمر
یاری که نشد مرا به فرمان همه عمر
یک درد مرا نکرد درمان همه عمر ۱
چون دیدم گفتمش که داری سرِما
گفتا که بلی ولی نکرد آن همه عمر ۲
یک درد مرا نکرد درمان همه عمر ۱
چون دیدم گفتمش که داری سرِما
گفتا که بلی ولی نکرد آن همه عمر ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۱ - مادام که جویی تو حقیقت زمجاز
گوهر بعدی:شماره ۲۸۳ - چون باد زمن می گذری چه توان کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
