خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر بیان میکند که حتی اگر یارش به یاد او نیفتد، دلش از یاد غم یار شاد است. او از درد هجران و اشکهای خونینی که میریزد سخن میگوید.
متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و درد هجران است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک یا مناسب نباشد.
شماره ۲۵۲ - یار ارچه زمن هیچ نمی آرد یاد
یار ارچه زمن هیچ نمی آرد یاد
هست این دلم از یاد غمش دایم شاد ۱
نیشی کز هجر بر دل ریشم زد
صد چشمهٔ خون زچشم من بیش گشاد ۲
هست این دلم از یاد غمش دایم شاد ۱
نیشی کز هجر بر دل ریشم زد
صد چشمهٔ خون زچشم من بیش گشاد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۱ - داماد خیال را نثاری نرسد
گوهر بعدی:شماره ۲۵۳ - ماییم زدل دور و ز دلبر مهجور
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.