خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن شاعر بیان می‌کند که حتی اگر به مقام ماه یا زهره برسی، باز هم محدودیت‌ها و رنج‌هایی وجود دارد. همچنین، تمام گفتگوها و رویدادهای جهان در نهایت به جدایی و فراق ختم می‌شوند.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، موضوع فراق و اندوه نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۲۴۷ - گر ماه شوی به جز محاقی نبود
گر ماه شوی به جز محاقی نبود
ور زهره شوی جز احتراقی نبود ۱
این صحبتها که در جهان می بینی
چون در نگری به جز فراقی نبود ۲
ور زهره شوی جز احتراقی نبود ۱
این صحبتها که در جهان می بینی
چون در نگری به جز فراقی نبود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۶ - روزی دو سه از وصل تو بودم دلشاد
گوهر بعدی:شماره ۲۴۸ - وصل ارچه که دیده را منوّر دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
