خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، فردی بلندقامت و گریان هنگام وداع، از درد هجران و عشقش می‌گوید. سخنان دلنشین او، قلب گوینده را می‌رباید و جانش از آرزوی دیدار او می‌نالد.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌های ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۲۴۴ - هنگام وداع آمد آن سرو بلند
هنگام وداع آمد آن سرو بلند
گریان گریان که آخر این هجران چند ۱
او از سخنان خوش مرا دل می برد
دل در تن از آرزوی او جان می کند ۲
گریان گریان که آخر این هجران چند ۱
او از سخنان خوش مرا دل می برد
دل در تن از آرزوی او جان می کند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۳ - شمع ارچه زآتش همه تن پر نور است
گوهر بعدی:شماره ۲۴۵ - یارم به سفر چو راه رفتن بگزید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
