خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیان می‌کند که هر کس امروز گل می‌بوید، با او به زبان حال گل سخن می‌گوید. گل به او می‌گوید که از یار خود به هر جفایی جدایی را طلب نکند، زیرا از خار روزگار، گل می‌روید.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند 'خار روزگار' و 'جفای یار' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
شماره ۲۳۲ - امروز هر آن کسی که گل می بوید
امروز هر آن کسی که گل می بوید
با او به زبانِ حال گل می گوید ۱
کز یار به هر جفا جدایی مَطلَب
کز خار به روزگار گل می روید ۲
با او به زبانِ حال گل می گوید ۱
کز یار به هر جفا جدایی مَطلَب
کز خار به روزگار گل می روید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۱ - در حسرت آنم که شبی در کویت
گوهر بعدی:شماره ۲۳۳ - دریاب اگر دسترسی خواهد بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
