خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان می‌کند که در عشق به معشوق، همه چیز را فراموش کرده و تفاوت‌ها را نمی‌شناسد. او حتی شادی و غم، راحت و سختی، و خیر و شر را از هم تشخیص نمی‌دهد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۲۷ - در عشق تو من پای زسر نشناسم
در عشق تو من پای زسر نشناسم
روز از شب و حنظل ز شکر نشناسم ۱
شکر از شادی شکایت از غم چه کنم
چون راحت و خیر و خیر و شر نشناسم ۲
روز از شب و حنظل ز شکر نشناسم ۱
شکر از شادی شکایت از غم چه کنم
چون راحت و خیر و خیر و شر نشناسم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۶ - ما عشق تو را به جان و دل بخریدیم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۸ - از عشق شود ادیب عاقل مجنون
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
