خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر خود و دیگر عاشقان را به شمع تشبیه می‌کند که با عشق سوار بر زندگی می‌شوند و مانند شمع، همه را می‌پذیرند. آن‌ها قلندر و آزاده‌اند و شرط عاشقی را سوختن و فنا شدن می‌دانند، همان‌گونه که شمع می‌سوزد و می‌میرد.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد و درک عمیق آن نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از ادبیات و فلسفه دارد.
شماره ۱۰۲ - تا بر لگن عشق سواریم چو شمع
تا بر لگن عشق سواریم چو شمع
نقش همه کس فرا پذیریم چو شمع ۱
عشّاق قلندریم و شرط است که ما
آن شب که نسوزیم بمیریم چو شمع ۲
نقش همه کس فرا پذیریم چو شمع ۱
عشّاق قلندریم و شرط است که ما
آن شب که نسوزیم بمیریم چو شمع ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۱ - در دایرهٔ وجود بی سهو و سقط
گوهر بعدی:شماره ۱۰۳ - عشق است زهرچه آن نشاید مانع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
