خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن عرفانی بیانگر آن است که عاشق واقعی با فدا کردن خود در راه عشق، به مقامی والا میرسد که حتی فرشتگان نیز به او میخندند. همچنین اشاره میکند که بدون بوی وصال، عاشق نمیتواند زنده بماند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعاری است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابلدرک نباشد.
شماره ۶۷ - هر سر که به تیغ عشق افکنده شود
هر سر که به تیغ عشق افکنده شود
در مرتبه بر ملایکش خنده شود ۱
بویی زمی وصال باید ورنِه
عاشق به دم صور کجا زنده شود ۲
در مرتبه بر ملایکش خنده شود ۱
بویی زمی وصال باید ورنِه
عاشق به دم صور کجا زنده شود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۶ - دل در پی عشق دوست سودا بینید
گوهر بعدی:شماره ۶۸ - با عشق هزار قصّه گفتیم و شنید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.