خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر از لذت دویدن در بیابان عشق و بیاعتنایی به عیوب دیگران سخن میگوید. همچنین، با مشاهدهٔ احوال جهان، دوری از زمانه را توصیه میکند.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک کامل آن نیاز به تجربهٔ زندگی و بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۵ - در بادیهٔ عشق دویدن چه خوش است
در بادیهٔ عشق دویدن چه خوش است
وز عیب کسان نظر بریدن چه خوش است ۱
زین سان که من احوال جهان می بینم
دامن ز زمانه در کشیدن چه خوش است ۲
وز عیب کسان نظر بریدن چه خوش است ۱
زین سان که من احوال جهان می بینم
دامن ز زمانه در کشیدن چه خوش است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۴ - اندر ره عاشقی کما بیشی نیست
گوهر بعدی:شماره ۳۶ - عشق است که جمله زینت مردمی است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.