غزل ۴۹۸ - قیمت گل برود چون تو به گلزار آیی

قیمت گل برود چون تو به گلزار آیی
و آب شیرین چو تو در خنده و گفتار آیی ۱

این همه جلوه طاووس و خرامیدن او
بار دیگر نکند گر تو به رفتار آیی ۲

چند بار آخرت ای دل به نصیحت گفتم
دیده بردوز نباید که گرفتار آیی ۳

مه چنین خوب نباشد تو مگر خورشیدی
دل چنین سخت نباشد تو مگر خارایی ۴

گر تو صد بار بیایی به سر کشته عشق
چشم باشد مترصد که دگربار آیی ۵

سپر از تیغ تو در روی کشیدن نهی است
من خصومت نکنم گر تو به پیکار آیی ۶

کس نماند که به دیدار تو واله نشود
چون تو لعبت ز پس پرده پدیدار آیی ۷

دیگر ای باد حدیث گل و سنبل نکنی
گر بر آن سنبل زلف و گل رخسار آیی ۸

دوست دارم که کست دوست ندارد جز من
حیف باشد که تو در خاطر اغیار آیی ۹

سعدیا دختر انفاس تو بس دل ببرد
به چنین صورت و معنی که تو می‌آرایی ۱۰