خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن شاعرانه، از دیده (چشم) به عنوان نمادی از نگاه و توجه استفاده شده است. شاعر توصیه می‌کند که با پوشاندن دیده (نگاه نکردن به برخی چیزها)، می‌توان زهر (شر) را به قند (شیرینی) و نیش (آزار) را به نوش (لذت) تبدیل کرد. همچنین تأکید می‌کند که گاهی بهتر است بینایی (دیدن) را کنار گذاشت و سکوت پیشه کرد.
متن دارای مفاهیم نمادین و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق این متن نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از مفاهیم اخلاقی و عرفانی دارد.
شماره ۲۷ - در دیدهٔ دیده دیدهٔ دیده بپوش
در دیدهٔ دیده دیدهٔ دیده بپوش
تا زهر تو قند گردد و نیش تو نوش ۱
یک بودهٔ دیده و بنهاده دو گوش
بینایی مکن دیده و گویای خموش (؟) ۲
تا زهر تو قند گردد و نیش تو نوش ۱
یک بودهٔ دیده و بنهاده دو گوش
بینایی مکن دیده و گویای خموش (؟) ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶ - گر باخبری زدل دل آزار مباش
گوهر بعدی:شماره ۲۸ - بامدعیان چو آب و آتش مامیز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
