شماره ۱۲ - هر تن که سرشت بد بود محضر او

هر تن که سرشت بد بود محضر او
ناچار همان بدی بکوبد در او ۱

بنمای کسی را که زاندیشهٔ بد
سرّ دل او نشد قضای سر او ۲