خلاصه و ردهبندی سنی
12+
در این متن، شاعر تأکید میکند که اگر کسی به بدیهای خود اعتراف کند و از جستجوی عیوب دیگران خودداری نماید، کار نیکی انجام داده است. همچنین، بیان میشود که خوب بودن در گفتار مهمتر از خوب بودن در عمل است، و اگر کسی بد باشد اما بدگویی نکند، این خود یک نیکی محسوب میشود.
متن دارای مفاهیم اخلاقی و انسانی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و مفید میباشد. همچنین، استفاده از زبان شعرگونه ممکن است برای کودکان کمسنوسال دشوار باشد.
شماره ۱ - گر معترفی به زشتخویی نیکی
گر معترفی به زشتخویی نیکی
گر عیب کسی دگر نجویی نیکی ۱
بد گفتن و نیک بودنت کاری نیست
گر بد باشی و بد نگویی نیکی ۲
گر عیب کسی دگر نجویی نیکی ۱
بد گفتن و نیک بودنت کاری نیست
گر بد باشی و بد نگویی نیکی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
قبلی:الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
گوهر بعدی:شماره ۲ - ای دل زنفاق درگذر تا برهی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.