غزل ۴۸۷ - پنجه با ساعد سیمین که نیندازی به

پنجه با ساعد سیمین که نیندازی به
با توانای معربد نکنی بازی به ۱

چون دلش دادی و مهرش ستدی چاره نماند
اگر او با تو نسازد تو در او سازی به ۲

جز غم یار مخور تا غم کارت بخورد
تو که با مصلحت خویش نپردازی به ۳

سپر صبر تحمل نکند تیر فراق
با کمان ابرو اگر جنگ نیاغازی به ۴

با چنین یار که ما عقد محبت بستیم
گر همه مایه زیان می‌کند انبازی به ۵

بنده را بر خط فرمان خداوند امور
سر تسلیم نهادن ز سرافرازی به ۶

گر چو چنگم بزنی پیش تو سر برنکنم
این چنین یار وفادار که بنوازی به ۷

هیچ شک نیست به تیر اجل ای یار عزیز
که من از پای درآیم چو تو اندازی به ۸

مجلس ما دگر امروز به بستان ماند
مطرب از بلبل عاشق به خوش آوازی به ۹

گوش بر ناله مطرب کن و بلبل بگذار
که نگوید سخن از سعدی شیرازی به ۱۰