خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از دل سوخته خود می‌گوید که باید از افراد ناجنس دوری کند و دامان خود را از صحبت آنان بپیراند. او اشاره می‌کند که فسق و گناه زشت است، اما زشت‌تر از آن، افراد بدنامی هستند که خود را نیکو جلوه می‌دهند.
متن دارای مفاهیم اخلاقی و اجتماعی پیچیده‌ای است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند فسق و ناجنس بودن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.
شماره ۶۲ - ای دل چو بسوختی گذر از خامان
ای دل چو بسوختی گذر از خامان
وز صحبت ناجنس میفشان دامان ۱
فسق ارچه به جمله چیز زشت است ولی
لیکن زچه زشت تر زنیکو نامان ۲
وز صحبت ناجنس میفشان دامان ۱
فسق ارچه به جمله چیز زشت است ولی
لیکن زچه زشت تر زنیکو نامان ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۱ - باید که اگر دلت زخود برگردد
گوهر بعدی:شماره ۶۳ - ای دل می وصل بی خمارت ندهند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
