خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از بدی‌های درون خود و ناامیدی از نیکی سخن می‌گوید و افسوس می‌خورد که دیگران به نیکی امید دارند، اما در او و سرمایه‌اش جز بدی نیست.
متن حاوی مضامین عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، لحن غمگین و ناامیدانه‌ی آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال مناسب نیست.
شماره ۱۰ - بگذار بدی که در من از وی صد نیست
بگذار بدی که در من از وی صد نیست
چد بد که مرا امید نیکی خود نیست ۱
افسوس که خلق را امید نیک است
اندر من و سرمایهٔ من جز بد نیست ۲
چد بد که مرا امید نیکی خود نیست ۱
افسوس که خلق را امید نیک است
اندر من و سرمایهٔ من جز بد نیست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹ - می باید ساختن گرت برگ صفاست
گوهر بعدی:شماره ۱۱ - گر بر دل تو زعشق او خاکی نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
