خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از باده‌ای سخن می‌گوید که در مجلس شاه بدون زحمت ساقی در سحرگاه داده می‌شود. او اشاره می‌کند که برای رسیدن به کمال معرفت، باید از خود بیرون آمد تا راه به خودت نشان داده شود.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و فلسفی است که برای درک عمیق‌تر، به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند 'باده' ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا گمراه‌کننده باشد.
شماره ۶ - زآن باده که در مجلس آن شاه دهند
زآن باده که در مجلس آن شاه دهند
بی زحمت ساقی به سحرگاه دهند ۱
خواهی که کمال معرفت دریابی
از خود به درآ تا به خودت راه دهند ۲
بی زحمت ساقی به سحرگاه دهند ۱
خواهی که کمال معرفت دریابی
از خود به درآ تا به خودت راه دهند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵ - سبحان الله که چه زیانم خود را
گوهر بعدی:شماره ۷ - تا ظن نبری که خوی دد نیست مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
