خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از نگرانی‌های روزمره مانند تأمین نان و آب سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که با وجود تلاش‌های معنوی مانند نماز و روزه، روزگار به آن‌ها می‌خندد و عمرشان در حال سپری شدن است.
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار است. همچنین، موضوعاتی مانند دغدغه‌های معیشتی و گذر عمر برای نوجوانان و بزرگسالان قابل‌درک‌تر است.
شماره ۲۸۹ - تا نان حرام و آب یک روزهٔ ما
تا نان حرام و آب یک روزهٔ ما
بیرون نشود زکاسه و کوزهٔ ما ۱
می خندد روزگار و می گرید عمر
بر طاعت و بر نماز و بر روزهٔ ما ۲
بیرون نشود زکاسه و کوزهٔ ما ۱
می خندد روزگار و می گرید عمر
بر طاعت و بر نماز و بر روزهٔ ما ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۸ - زنهار مگو که رهروان نیز نیند
گوهر بعدی:شماره ۲۹۰ - هر لقمه که آلوده بود قی به از آن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
