خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر از دل می‌خواهد که از تکلّف و اسارت خود رها شود و به جای تسلیم شدن، تلاش کند تا از این وضعیت نجات یابد. شاعر با خطاب قرار دادن دل، از آن می‌خواهد که از تکلّف دوری کند و به آزادی و خودشناسی برسد.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و زبان شعر کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و شناختی دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
شماره ۲۴۱ - در دست تکلّف چو اسیری ای دل
در دست تکلّف چو اسیری ای دل
بر طبع خودت نیست امیری ای دل ۱
جهدی بکن از سر تکلّف برخیز
در پای تکلف به چه میری ای دل ۲
بر طبع خودت نیست امیری ای دل ۱
جهدی بکن از سر تکلّف برخیز
در پای تکلف به چه میری ای دل ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۰ - تا جان خودت به دست سودا ندهی
گوهر بعدی:شماره ۲۴۲ - زنهار دلا بکوش اگر باخبری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
