خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر حال درویشان و دل‌ریختگان است که از خانه و خویشان دور افتاده‌اند. آن‌ها با پوشیدن لباس مردان، وانمود می‌کنند که از آنِ مردم هستند تا کسی به رازشان پی نبرد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و تمثیلی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، نیاز به آشنایی با ادبیات کهن و اصطلاحات عرفانی دارد.
شماره ۲۱۶ - درویشانیم و نیز دلریشانیم
درویشانیم و نیز دلریشانیم
آواره زخان و مان وز خویشانیم ۱
ما جامهٔ مردان به سپر ساخته ایم
تا خلق گمان برد که ما زیشانیم ۲
آواره زخان و مان وز خویشانیم ۱
ما جامهٔ مردان به سپر ساخته ایم
تا خلق گمان برد که ما زیشانیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۵ - قلّاش و قلندری و عاشق بودن
گوهر بعدی:شماره ۲۱۷ - نارفته ره صدق و صفا گامی چند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
