خلاصه و ردهبندی سنی
16+
متن شعری است که در آن شاعر از قهوهای سخن میگوید که قبل از زمان حاضر تهیه شده و دارای ارزش و اعتبار بالایی است. این قهوه به عنوان هدیهای گرانبها به شخصی مهم تقدیم شده و نمادی از سخاوت و اصالت است.
متن دارای مفاهیم ادبی و تاریخی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از واژگان و تشبیهات ادبی نیاز به درک بالاتری از زبان و فرهنگ دارد.
شماره ۲۱۰ - قم فاسقنی قهوةً کان عاصرها
قم فاسقنی قهوةً کان عاصرها
قبل الزّمان و کانت ثانی القدم ۱
ناریه جاثلیق الدّهر یعرفها
زُفّت الیه و بنت الکرم فی العدم ۲
قبل الزّمان و کانت ثانی القدم ۱
ناریه جاثلیق الدّهر یعرفها
زُفّت الیه و بنت الکرم فی العدم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۹ - هر کاو نشود مست تو او مغبون است
گوهر بعدی:شماره ۲۱۱ - در صفّهٔ شاه دست یازی نبود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.