خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن اظهار میکند که تمام وجودش، چه خوب و چه بد، ساختهی دست معشوق است. او خود را مست میداند و معتقد است که اصحاب کرم (افراد بخشنده) بر مستان خرده نمیگیرند، و این مستی نیز از سوی معشوق است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانهای است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژههایی مانند «مستم» ممکن است نیاز به توضیح بیشتری برای جوانترها داشته باشد.
شماره ۲۰۶ - دانم که زنیستی تو هستم کردی
دانم که زنیستی تو هستم کردی
پس از بد و نیک هر چه هستم کردی ۱
من مستم و شک نیست که اصحاب کرم
بر مست نگیرند و تو مستم کردی ۲
پس از بد و نیک هر چه هستم کردی ۱
من مستم و شک نیست که اصحاب کرم
بر مست نگیرند و تو مستم کردی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۵ - ساقی به صبوحی می ناب اندر ده
گوهر بعدی:شماره ۲۰۷ - مستم دارد زباده ساقی پیوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.