خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر بیانگر ارزش و جایگاه والای درگاه الهی است. شاعر می‌گوید کسی که به درگاه خداوند نزدیک است، خوشبخت است. اگر از درگاه او رویگردان شوی، به‌راستی که هیچ اندیشه‌ای نداری. همچنین اشاره می‌کند که حتی سلاطین و ثروتمندان نیز در نهایت گدای درگاه او هستند.
مفاهیم عرفانی و معنوی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
شماره ۱۶۶ - مقبل بود آنک آشنای دَرِ اوست
مقبل بود آنک آشنای دَرِ اوست
مُدبِر باشی گرت نه رای دَرِ اوست ۱
گر درویشی گدایی از سلطان چیست
آن سلطانان همه گدای دَرِ اوست ۲
مُدبِر باشی گرت نه رای دَرِ اوست ۱
گر درویشی گدایی از سلطان چیست
آن سلطانان همه گدای دَرِ اوست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۵ - سرمایهٔ ملک جاودان درویشی است
گوهر بعدی:شماره ۱۶۷ - آن نقطه که در فقر نهان آوردند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
