خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
متن بیانگر بی‌اعتنایی به دنیا و آرزوی آرامش در پیری است. شاعر توصیه می‌کند که به جای تلاش برای آب و نان، به سکونت و آرامش در کنجی اکتفا کنیم، زیرا دنیا ارزش این همه اضطراب را ندارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تجربه نوجوانان ممکن است دشوار باشد. این موضوعات بیشتر مناسب بزرگسالانی است که تجربه بیشتری از زندگی دارند.
شماره ۱۴۳ - دل کز پی آب و نان در آتش نبود
دل کز پی آب و نان در آتش نبود
جز خاک پریشان و مشوّش نبود ۱
پیرانه به کنجی به سکونت بنشین
کز موی سپید کودکی خوش نبود ۲
جز خاک پریشان و مشوّش نبود ۱
پیرانه به کنجی به سکونت بنشین
کز موی سپید کودکی خوش نبود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۲ - عالی نسبا چرا بننشینی پست
گوهر بعدی:شماره ۱۴۴ - پیمانهٔ عزّت و قناعت کن پُر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
