خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از عشق و رنج‌های ناشی از آن سخن می‌گوید. او با وجود تلاش‌های فراوان، به وصال معشوق نمی‌رسد و رنج می‌کشد. همچنین، به اشتباه خود در تصور همراهی معشوق پی می‌برد و به جستجوی راهی جدید می‌پرد.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن‌ها به بلوغ عاطفی و فکری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.
شماره ۱۲۲ - اندر طلبت گرچه به سر می پویم
اندر طلبت گرچه به سر می پویم
رخساره به خوناب جگر می شویم ۱
چون در نگرم تو با منی من غلطم
سررشتهٔ خود جای دگر می جویم ۲
رخساره به خوناب جگر می شویم ۱
چون در نگرم تو با منی من غلطم
سررشتهٔ خود جای دگر می جویم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۱ - اندر طلب وصل تو ای سرو روان
گوهر بعدی:شماره ۱۲۳ - در راه طلب به آخر آمد نفسم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
